پر بحث ترین
استان کرمان
منتشر شده در تاریخ: ۳ مرداد ,۱۳۹۲
گروه: خبر
13920502000486_PhotoA

قادر طراوت‌پور عقیق نیز از جمله شاعرانی بود که در محضر رهبر انقلاب به شعرخوانی پرداخت. طراوت پور قصیده‌ای در مدح حقیقت پنهان آفرینش حضرت صدیقه‌ی طاهره(س) خواند.

به گزارش “بوتیا”، قادر طراوت پور عقیق نیز از جمله شاعرانی بود که در محضر رهبر انقلاب به شعرخوانی پرداخت.

طراوت پور قصیده‌ای در مدح حقیقت پنهان آفرینش حضرت صدیقه‌ی طاهره (س) خواند. این قصیده که کعبه بی حاجی نام دارد، چنین است:

ای کعبه‌ی بی‌حاجی و ای قبله‌ی غایب!

تو «لیله‌ی قدر» و جهان «لیل رغایب»[۱]

 

یا اُمِّ هَنا[۲]! اُمِّ وِلا! اُمِّ ابیها!

هرگز به مقامت نرسیدند مناصب

 

در کتم زمان، مادر سترِ کلماتی

وحیِ فَیَضان در حرمِ روح تو راهب

 

«قوسین دَنا[۳]» مرتبه‌ فاطمی توست

فاطر شده با رتبه‌ی نامت متناسب

 

در منزل « اَدنا[۴]» به سریرِ ملکوتی

بعد از تو نشسته‌اند ملائک به مراتب

 

رازِ «الفی»، نقطه‌ی پرگار «کسایی»

بخشیده‌ای از «عصمت» جانت به «اقارب»

 

از دامن نورِ تو جهان لایتناهی است

در سایه‌ پنهان تو پیدا متناوب

 

با «روح عفیفِ» تو سرشته است مقامات

در «لوح عقیقِ» تو نوشته است مراتب

 

سرِّ برکاتِ تو به یاسین حجاب است

پیش از همه ناموس حیا شد به تو راغب

 

در کون و مکان سوی تو سوسوی حیات است

پیدایی و نزدِ تو فقیرند جوانب

 

می‌ترسم اگر فاش بگویم که چه هستی

جانم بِسِتانند بزرگان مذاهب

 

با احمد مختار به یک جانی و یک جسم

با حیدر کرّار به یک روح و دو قالب

 

بینِ علی و آینه بین‌الحرمینی

اُمُّ الحسنینی تو، چرا اُمِّ مصایب!؟

 

آداب و مراعات، همه مستحبات‌اند

مُشتی کلمات‌اند، که در عشق تو واجب

 

ای اشرف اسما خدا در تو درخشان!

ای سیّد اولاد بشر با تو مُصاحب!

 

در پرده‌ حق نام تو را «نور» نهادند

تا آینه‌ها از تو بگیرند مواجب

 

قدرِ تو غدیر است و نصابِ تو نبوّت

معراج تولّایی و میقات مناقب

 

تو مادر آبی و علی هم پدرِ خاک

آب و گِل ما مهر تو بانوی مواهب!

 

از ریشه نبی هستی و بر شاخه امامی

در مرتبتِ تو چه حقیرند عجایب

 

با نام غریبِ تو که سرحلقه‌ی وصل است

آدینه شبی حضرت آدم شده تائب

 

اسماءِ تو از چیست؟ که در معرکه‌‌ حیدر

«یا فاطمه» را گفت و به دشمن شد غالب

 

حیران حیاتِ تو شهیدان دو عالم

سرگشته‌ی شآن تو امامان مکاتب

 

وقتی که تو را روح قُدُس مُصحف حق داد

بر سینه‌ی در، شعله‌ی آتش شده کاتب

 

بینِ در و دیوار نشستی و شکستی

تا «سرِّ خدا» را برسانی تو به «صاحب»

 

بعد از تو چه نحس است «میانِ در و دیوار»

بعد از تو چه نفرین شد بر واژه‌ی «ضارب»

 

تشییع شبانگاه تو بر دوش ملایک

تدفین تنِ پاک تو با دست کواکب

 

در روح سخن، سوخته‌ی نام تو توصیف

در ذهن قلم، مست طواف تو مطالب

 

پی نوشت‌ها:

[۱]. لیله الرغایب: شب آرزوها.

[۲]. ام هَنا: مادر گوارایی، یکی از کنیه‌های حضرت.

[۳]. اشاره به آیات ۸ تا ۱۰ سوره‌ی مبارکه‌ی النجم.

[۴]. همان.

منبع:فارس


اخبار مرتبط :







آرشیو ماهانه